poniedziałek, 11 marca 2019

Porady prawne tylko dla bogatych?

Porady prawne tylko dla bogatych?


Autor: Andrzej Lebowicz


Prawo w Polsce ciągle jest skomplikowane, niezrozumiałe, a wielu wypadkach po prostu złe. Te głosy podnoszoną są zarówno przez specjalistów, media, ale przede wszystkim, to odczucia wielu obywateli.


Pod wpływem opinii publicznej, dostosowując się do standardów unii europejskiej, pod naporem debat, oczywiście trwają ustawiczne zmiany legislacyjne. Z jednej strony, to dobrze, bo część tych zmian, to zmiany na lepsze, czy deregulacje, z drugiej strony gdy prawo się zmienia, to znów łatwo o błąd, czy jego nieznajomość.

Skarżą się przedsiębiorcy, niemniej Ci posiadają jako takie możliwości organizacyjne, finansowe, aby z pomocą prawników upominać się, niestety z różnym skutkiem, o swoje.


Także ludzie o wyższych dochodach i znaczących stanowiskach radzą sobie z prawną rzeczywistością korzystając ze specjalistów. Niemniej znaczna część obywateli, nie mówiąc już o tych o znikomych dochodach, w konfrontacji z sytuacjami które wymagają specjalistycznej, prawniczej wiedzy, są bezbronni.


Fakt, że wiele tych spraw jest dosyć banalna i powszechna: sprawy mieszkaniowe, sprawy rodzinne, świadczenia socjalne, świadczenia z ubezpieczenia społecznego, prawo pracy, prawo spadkowe, prawo konsumenckie, prawa własności, proste sprawy cywilne, czy czasami sporządzania dokumentów, pism procesowych oraz wniosków. Fakt, że świadomość Polaków w zakresie prawa nie jest duża.


Ale to nie zmienia faktu, że obywatel ma mało miejsc, w których może uzyskać wsparcie.
Część ustawowych instytucji, jak Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Konsumenta, Rzecznik Ubezpieczonych oczywiście, działa i jest potrzebna, ale najczęściej tryb pisemny, długi czas reakcji powoduje, to, że w większości spraw i tak zostajemy z problemem sami.


Samorządy coraz częściej powołują do życia, czy stanowiska, czy widziały, które ułatwiają, czy umożliwiają dostęp, ale to wciąż mała skala.


Część ciężaru, z coraz większym skutkiem, przejmują organizacje pozarządowe. Tutaj oprócz ilości, ważnym aspektem jest jakość, a aby ją osiągnąć, potrzeba zatrudniać prawników z doświadczeniem i wiedzą, a niestety skąd brać na to środki.
Czasami na szczęście udaje się je pozyskać ze środków unijnych. Niestety w większości przypadków do tej pory środki z działania Program Operacyjny Kapitał Ludzki są wydawane nie efektywnie, z efektywnie rozbudowaną biurokracją, tutaj też coraz częściej potrzebne są porady prawne, aby beneficjenci mogli sobie z tym aparatem poradzić. Ale są też i takie działania jak podziałanie: 5.4.2 „Rozwój dialogu obywatelskiego”, gdzie znajdujemy między innymi: upowszechnianie standardów współpracy trzeciego sektora z administracją publiczną, tworzenie programów poradnictwa prawnego i obywatelskiego, realizację programów nadzoru nad funkcjonowaniem administracji publicznej.


Z takiego działania jedna z organizacji NGO w Poznaniu, stworzyła projekt polegający na otwarciu trzech punktów porad prawnych, dla osób o małych dochodach. Porad udzielają prawnicy z doświadczeniem. Można się zarówno spotkać, jak też i prowadzić korespondencję poprzez e-mail. Bardziej skomplikowane sprawy otrzymują wykładnie pisemne. W ramach tych działań powstanie obszerna biblioteka porad dostępnych poprzez Internet.


Zupełnie odrębnym aspektem jest, to czy po wyczerpaniu się środków unijnych, władze samorządowe wesprą Fundację i znajdą fundusze na kontynuowanie rozpoczętych działań.


Większość beneficjentów wychodzi zadowolona, szkoda, że część czasu na porady zabiera prawnikom i ich asystentom, unijna biurokracja i wypełnienie formularzy. Z pewnością można ten czas by lepiej spożytkować.
Są też tacy, którzy nie są do końca zadowoleni, gdyż „kaliber” sprawy przekracza możliwości czasu przeznaczanego dla jednej sprawy, czy kompetencje prawnika (sprawy wymagające bardzo wąskiej wiedzy, lub na przykład ustawodawstwa innych Państw).


Niemniej 1700 porad prawnych udzielonych w roku 2011, świadczy o skali potrzeb i w dużej mierze złym funkcjonowaniu systemu prawnego w Polsce.


Widać także coraz większe znaczenie organizacji pozarządowych, jak i tego, że coraz więcej ludzi, środowisk poodejmuje działania w obronie swoich praw, nie czekając na działanie państwa. A być może, to dobry kierunek, liczyć na siebie i jednocześnie ograniczać „urzędnicze” wsparcie.


Andrzej Lebowicz

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Komornik sądowy

Komornik sądowy


Autor: Mateusz Pięta


Komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym, który działa przy Sądzie Rejonowym.


Podstawowym zadaniem należącym do obowiązków komorniczych należy wykonywanie postanowień sądowych dotyczących rozstrzygnięć roszczeń cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego. Ponadto komornik dokonuje spisu inwentarza i sporządza protokół stanu faktycznego, na podstawie zarządzenia sądu lub prokuratora. Spis dokonywany jest przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia.

Czynności komornika regulują przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz Ustawy o komornikach sadowych i egzekucji. Komornicy podlegają więc orzeczeniom sądowym oraz prezesowi sądu, przy którym działają.

Obowiązki komornika wobec wierzyciela
W celu wszczęcia postępowania egzekucyjnego, wierzyciel składa komornikowi sądowemu wniosek egzekucyjny oraz wyrok lub nakaz zapłaty, opatrzony klauzulą wykonalności, zwany inaczej tytułem wykonawczym, wydanym przez Sąd. Wniosek ten ma kluczowe znaczenie dla czynności prowadzonych przez komornika. Każda bowiem czynność komornika związana jest z uprawnieniem wierzyciela. Oznacza to, że wierzyciel wnioskuje o jakąś czynność, a komornik w określonym czasie podejmuje ją lub odmawia jej wykonania z uzasadnieniem odmowy. Na wniosek wierzyciela, komornik może zawiesić lub umorzyć egzekucję.
Wskazana jest zatem współpraca między komornikiem a wierzycielem. Należy również nadmienić, że na wszystkie czynności komornicze nakładana jest zaliczka pieniężna. Komornik zobligowany jest do wykonania wnioskowanej czynności nie później, niż w terminie 7 dni, od dnia wpłacenia zaliczki. Wierzyciel ma prawo do uczestniczenia we wszystkich czynnościach komorniczych pod warunkiem, że zawiadomi o tym komornika. Komornik z kolei ma obowiązek do informowania w formie pisemnej o skutkach podjętych czynności oraz o powodach odmowy.

Po wyegzekwowaniu całej lub częściowej kwoty, komornik ma obowiązek jej przekazania wierzycielowi w ciągu 4 dni. Jeżeli nie wywiąże się w terminie, ma obowiązek zapłacić wierzycielowi odsetki. Dodatkowo komornik ma obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, jakie wyrządzi podczas wykonywanych czynności.

Obowiązki komornika wobec dłużnika
Egzekucja komornicza wiąże się z przymusowym odzyskaniem należności od dłużnika, nakazanym prawomocnym wyrokiem sądu. Podczas jej trwania dłużnik posiada swoje prawa. Jednym z podstawowych praw dłużnika jest tzw. powództwo przeciwegzekucyjne. Oznacza to, że dłużnik ma prawo zażądać pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, czyli całkowitego umorzenia egzekucji. Jest to możliwe w sytuacji, gdy należność została spłacona przez dłużnika lub doszło do zdarzenia, na skutek którego wierzytelność wygasła. Ponadto dłużnik ma prawo do kwestionowania sposobu prowadzenia egzekucji przez komornika.


Czytaj więcej na: komornik sądowy Gdańsk.
Autor: Mateusz Pięta

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Kim jest komornik?

Kim jest komornik?


Autor: Mateusz Pięta


Komornik jest to funkcjonariusz publiczny działający przy Sadzie Rejonowym.


Jego zadaniem jest wykonywanie rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych. Ponadto może zajmować się spisem inwentarza na zlecenie sądu lub prokuratury i sporządzać protokół stanu faktycznego.

Kto może zostać komornikiem sądowym?
Komornikiem sądowym może zostać osoba, która ukończyła studia prawnicze i uzyskała tytuł magistra prawa. Ponadto należy odbyć aplikację komorniczą i zdać egzamin komorniczy. Kolejnym wymogiem jest praca w charakterze asesora komorniczego, przez okres co najmniej 2 lat. Kandydat na komornika powinien mieć obywatelstwo polskie, ukończone 26 lat oraz nie być karany (w tym również za przestępstwo skarbowe). Wymagania te nie dotyczą sędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych i notariuszy oraz osób ze stopniem naukowym doktora nauk prawnych.

Kto powołuje i odwołuje komornika?
Komornik jest powoływany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek złożony za pośrednictwem prezesa sądu apelacyjnego. Komornik wykonuje swoje obowiązki zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. W swojej pracy musi być niezawisły i podlegać ustawom, orzeczeniom i prezesowi sadu, przy którym działa.
Komornik, podobnie jak w przypadku powołania, zostaje odwołany przez Ministra Sprawiedliwości w sytuacji, gdy zrezygnował on z pełnienia swoich obowiązków, z powodu choroby lub stanu zdrowia uniemożliwiającego dalsze pełnienie obowiązków komornika. Innym powodem jest ukończenie 70 roku życia oraz rażące naruszanie przepisów prawa potwierdzone orzeczeniem sądu czy dopuszczanie się przestępstw.

Jaki jest zakres obowiązków komornika?
Na drogę postępowania sądowego trafia sprawa niespłaconych należności i zadłużeń. Sąd bada przedmiotowo sprawę i wydaje tzw. tytuł wykonawczy czyli dokument nakazujący zapłatę kwoty pieniężnej przez dłużnika. Jeśli dłużnik unika uiszczenia wskazanej kwoty, wtedy najczęściej komornik realizuje orzeczenie sądowe i egzekwuje od dłużnika należności. Po wyegzekwowaniu wskazanej sumy komornik przekazuje ją uprawnionej osobie.
Do innych obowiązków komornika należy doręczanie obwieszczeń i zawiadomień sądowych, poszukiwanie na zlecenie wierzyciela majątku dłużnika, oszacowanie tego majątku i zdobycie informacji, jakiego on jest rodzaju. Dodatkowo komornik sporządza przed wydaniem orzeczenia przez sąd spisu stanu faktycznego majątku. Ponadto dokonuje spisu majątkowego o spadkodawcy oraz jego zabezpieczenie w przypadku roszczeń z nim związanych.

Podsumowując
Wypełnianie obowiązków przez komornika jest jednym z etapów postępowania egzekucyjnego, dzięki któremu wierzyciel może odzyskać zaległe należności. Czynności te podejmowane są w wyniku przymusowej realizacji wydanej przez Sąd w tzw. tytule wykonawczym.


Czytaj więcej na: Komornik Sądowy w Gdańsku.
Autor: Mateusz Pięta

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Kim jest adwokat?

Kim jest adwokat?


Autor: Mateusz Pięta


Adwokat to osoba, która udziela porad prawnych oraz reprezentuje swoich klientów podczas rozpraw sądowych.


Do innych obowiązków adwokata należy również sporządzanie opinii i występowanie przed urzędami po otrzymaniu pełnomocnictwa.

Jakie należy spełnić wymagania , żeby móc zostać adwokatem?
Najważniejszym warunkiem jest ukończenie studiów prawniczych. Po ukończonych studiach należy odbyć aplikację czyli praktykę w adwokaturze, która trwa 4 lata i zdać egzamin adwokacki. To ostatnie nie dotyczy profesorów i doktorów habilitowanych w dziedzinie prawa oraz sędziów, prokuratorów, radców prawnych i notariuszy. Dodatkowym wymogiem są predyspozycje osobiste, przydatne do wykonywania tego zawodu. Ważna jest spostrzegawczość, dociekliwość, umiejętne wiązanie faktów i zdarzeń. Kandydat na adwokata powinien odznaczać się inteligencją i logicznym myśleniem. Powinna go również cechować umiejętność dochowania tajemnicy. Należy również podkreślić, że w życiu zawodowym oraz osobistym adwokat powinien postępować zgodnie z zasadami i regułami etycznymi i moralnymi.

Czy warto skorzystać z usług adwokata?
Zadaniem adwokata jest obrona jego klienta. Jest to osoba, która powinna znać dokładanie wszystkie zapisy prawne i je egzekwować oraz przywoływać je na sali sądowej podczas rozprawy. Powinien wspierać swojego klienta oraz wyszukiwać takie rozwiązania, które doprowadzą do zakończenia sprawy zgodnie z oczekiwaniami klienta. Dlatego warto korzystać z takich usług.

Czy adwokat reprezentuje tylko indywidualne osoby?
Adwokat reprezentuje również firmy, przedsiębiorstwa, urzędy itp. Niektóre instytucje czy korporacje zatrudniają swoich prawników. Jest to bardzo ważna osoba, ponieważ na nią spada cała odpowiedzialność wykrycia czy zapobiegania pewnym nieprawidłowościom.

Podsumowując:
Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej czyli na:
• udzielaniu porad prawnych w zakresie prawa cywilnego, karnego, rodzinnego, finansowego itp.,
• sporządzaniu opinii prawnych, umów, pism procesowych i dokumentów,
• opracowywaniu projektów aktów prawnych,
• reprezentowaniu klienta przed sądem oraz urzędem po uzyskaniu od niego pełnomocnictwa,
• doradzaniu w kwestiach podatkowych, transakcjach oraz prawnych odnośnie prowadzonej działalności.
Adwokat to prestiżowy i odpowiedzialny zawód. Żeby podjąć się obrony klienta, należy najpierw wnikliwie zapoznać się ze sprawą i wszystkimi okolicznościami oraz motywami. Adwokat może wykonywać swój zawód indywidualnie, albo w zespołach adwokackich. Prawo do wykonywania tego zawodu mają te osoby, które zastają wpisani na listę adwokatów przez Okręgową Radę Adwokacką.


Czytaj więcej na: Adwokat - sprawy rodzinne.
Autor: Mateusz Pięta

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Przegląd zawodów prawniczych

Przegląd zawodów prawniczych


Autor: Ksawery Kostrycki


Prawnik nie jedno ma imię. Jest szerokie spektrum zawodów prawniczych. Zaliczają się do nich między innymi: adwokat, notariusz, prokurator, mediator oraz sędzia.


Prawnik

Osobę zajmującą się prawem w teorii lub/oraz w praktyce określa się mianem prawnika. Jako prawnika traktuje się adwokata, notariusza, prokuratora, mediatora oraz sędziego. Do czynności prawnych prawnika należą konkretne zadania przypisane do konkretnych profesji prawniczych.

Adwokat

Osobę świadczącą pomoc prawną określa się mianem adwokata. Adwokat to z wykształcenia prawnik. Do czynności prawnych adwokata należą: udzielanie porad prawnych, opracowywanie projektów aktów prawnych, sporządzanie opinii prawnych, występowanie jako obrońca kogoś przed sądami i urzędami. Adwokatów nazywa się potocznie radcami prawnymi.

Notariusz

Osobę świadczącą pomoc prawną przez sporządzanie dokumentów prawnych określa się mianem notariusza. Notariusz to z wykształcenia prawnik. Do czynności prawnych notariusza należą: sporządzanie aktów notarialnych, sporządzanie aktów dziedziczenia, składanie wniosków o wpisy w księgach wieczystych. Notariusze należą do zawodów zaufania publicznego.

Prokurator

Osobę wykrywającą i ścigającą przestępstwa określa się mianem prokuratora. Prokurator to z wykształcenia prawnik, który działa z ramienia organu władzy państwowej. Do czynności prawnych prokuratora należą: wnoszenie aktów oskarżenia i popieranie aktów oskarżenia. Wśród prokuratorów wymienia się prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, a także stojącego na czele prokuratury i w niektórych przypadkach pełniącego funkcję Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego.

Mediator

Osobę zajmującą się mediacją między jedną a drugą stroną określa się mianem mediatora. Mediator to z wykształcenia prawnik. Do czynności prawnych mediatora należą: prowadzenie mediacji przy jednoczesnym niewpływaniu na jej ostateczny wynik. Rolę mediatorów poza prawnikami nie muszą, ale mogą odgrywać psychologowie, biologowie oraz socjologowie.

Sędzia

Osobę zajmującą się orzekaniem w spawach należących do właściwości sądów i trybunałów określa się mianem sędziego. Sędzia to z wykształcenia prawnik, a ponadto funkcjonariusz publiczny. Do czynności prawnych sędziego należą: orzekanie wyroków przy kierowaniu się niezawisłością, to znaczy podleganiu Konstytucji i ustawom, a nie jakimkolwiek innym wpływom. Wśród sędziów wymienia się sędziów sądów administracyjnych, sędziów sądów wojskowych, sędziów sądów powszechnych, a także sędziów Sądu Najwyższego.


Więcej na ten temat tutaj.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.